دستپاچه موبایل کاوه را می گیرد ولی گوشی خاموش است. به اداره ی کاوه زنگ می زند ، همکارش می گوید امروز اداره نیامده. دل شوره ای عجیب تا مغز استخوانش پیش می رود. گرمایی تلخ سراسر وجودش را می گیرد.

نکند کار کاوه باشد.  سراسیمه آماده شده و به طرف خانه حرکت می کند ، در تمام طول راه با خودش حرف می زند ، خدا خدا می کند ، کاوه را صدا می زند ، توی سرش هزاران فکر تلخ دور میزنند و جلوی چشمش قرار می گیرند. غرق در همین افکار جلوی خانه می رسد ، زنگ می زند ولی ... ، خم می شود ، هیچ نوری از شیار زیر در ، بیرون نمی آید. ناگهان یاد کلید های خودش می افتد ، قفل می چرخد و صدای ناهنجار در.

خانه در تاریکی کامل است ، پرده ها هم کشیده شده. نگرانی اش بیشتر می شود آخر کاوه دوست داشت همیشه پرده ها باز باشند.

 در را با ترس پشت سرش می بندد ، چراغ را روشن می کند ، خانه کاملا بی روح است ، انگار سال هاست کسی این جا زندگی نمی کند ، لحظه ای می ایستد ، ترسیده است ، موهای تنش سیخ می شوند. چیزی زیر لب زمزمه می کند و کاوه را صدا می زند ولی صدایش آن قدر ضعیف است که حتی خودش هم به سختی آن را می شنود. چشمش به چیزی تیره می افتد ، دور است و خوب دیده نمی شود ، مایع است که دارد پیشروی می کند ، از آشپزخانه است ، نور کم راهرو کور سوی ضعیفی داخل آشپز خانه انداخته. ناگهان چشمش به توده ای گوشه ی آشپزخانه می افتد ، از ترس سر جایش میخ کوب می شود ، نفس هایش به سختی بالا می آیند ، با ترس و لرز ، چراغ را روشن می کند و در جا روی زانوهایش زمین می خورد ، مایعی که می آید خون است و توده ای که او را ترسانده بود ،  کاوه ی بی جان اوست. مدتی مات و مبهوت نگاه می کند ، ناگهان به طرفش خیز برمی دارد ، کاوه را که حالا دیگر مثل برف سفید و سرد شده ، در آغوش می کشد ، گریه نمی کند ، ضجه می زند وهق هق هایش که زیرپای غمی سنگین له و تبدیل به سکوت شده را می خورد ، کنار کاوه تکه کاغذی به چشمش می خورد ، بی تفاوت است ، ناگهان تمام وجودش فریادی می شود ، فریاد نه جیغ ، فریادی از سر بیچارگی ، خونخواهی. دست خط کاوه است:

(( سلام تموم هستی من ، سلام عشق و آرزوی همیشگیم ، سلام شهلای زجرکشیده ی من ، نامه ات رو که خوندم تنفر و کینه ی تو ، تو دلم بیداد می کرد ولی اون روز همش فکر کردم ، سیگار هم کشیدم ، ببخشید ، راستش این منم که باید از تو معذرت خواهی کنم ، این منم که شرمنده ی تو شدم ، این منم که بهت بدهکارم ، به خاطر من تن به این.... ولی باید بهم می گفتی. باید می گفتی تا دوتایی براش راه حل پیدا می کردیم مثل همیشه ، مگه خودت نمی گفتی همه ی مشکلات رو باید دوتایی حل کرد؟ مگه نگفتی ازدواج یعنی همسری. هم سر . آخ!! 

اون کفتار رو به درک فرستادم ، خودم هم دیر یا زود دستگیر می شدم و تو می موندی و خستگی دادگاه ها و التماس برای جلب رضایت و دردسر ، از طرفی نمی تونستم باور کنم ، کسی تن نحیف و زیبای عشق منو لمس کنه که هیچ ، باهاش ارضا بشه. نمی تونستم طاقت بیارم ، نمی تونستم با این درد بسازم ، نمی تونستم این بلا رو تحمل کنم. عدالت خدا؟!

شهلای عزیزم کاش می تونستم واسه آخرین بار لبای قشنگت رو ببوسم و ازت بخوام که منو ببخشی ، ببخش که این جوری رفتم ، به عشقمون قسم ، به جون عزیزترین کس تو زندگینم که تو هستی قسم ، هیچ رنجش و ناراحتی ازت به دل ندارم. راستی سیلی که بهت زدم با دست راستم بود ، پس رگ دست راستم رو زدم تا یه جورایی به آرامش برام باشه ، با اینکه هرگز خودم رو نمی بخشم.

رفتم تا واسه همیشه برام شهلا بمونی ، رفتم چون طاقت این زندگی رو نداشتم ، رفتم چون ازت شرمنده بودم ، رفتم تا همیشه برات کاوه بمونم چون نمی دونستم بعد ها چه حسی می خواستم بهت پیدا کنم و نمی تونستم تغییر رو تو عشقمون تحمل کنم. مگه ما اون روز تو خیابون چیزی جز حق می خواستیم که به خاطرش زندگیمون به دست یه آدم رذل و پست نابود بشه؟

 آخرین چیزی که می خوام ، لبام رو ببوس و چند دقیقه سرم رو بذار روی پاهات ، همیشه این جوری آروم می شدم یادته؟ دیگه نمی تونم خودکار رو تو.....

چند ساعت بعد ماموران پلیس جنازه ی زن و شوهری را از آپارتمان بیرون می آورند ، مادر شهلا نگران شده و به خانه ی آنها زنگ می زند ، کسی جواب نمی دهد ، با موبایلشان تماس می گیرد. موبایل کاوه خاموش است و شهلا جواب نمی دهد ، نگران شده و به خانه ی شان می رود و ...

تحقیقات نشان می دهد که قاتل آقای صالح خوی ، کاوه است. فردای آن روز در روزنامه ها خبر قتل صالح خوی می پیچد :

(( حاج میثم صالح خوی ، عضو .... و رئیس حراست شرکت .... و عضو حزب ... ، در خانه به دست فردی به نام ک. آزادی به قتل رسیده است ، قاتل که برای سرقت وارد خانه شده بود با مقاومت صاحب خانه روبرو می شود و طی یک درگیری صاحب خانه را خفه می کند. طی تحقیقات به عمل آمده قاتل (ک. آزادی) از سلامت روانی برخوردار نبوده و بعد از قتل ، در منزل خود با همسرش درگیر شده و او را نیز به قتل رسانده است. به علت فشارات روحی وارده بعد از دو قتل ، با بریدن رگ دست ، خودکشی کرده است.))

                                                        پایان